تبلیغات اینترنتیclose
اشعار حافظ ایمانی-1
پیچک ( حافظ ایمانی )
شعر و ادب پارسی

حافظ ایمانی



نوشته شده در تاريخ پنجشنبه 11 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 رقص میدان جاذبه ی وصل است

 که اگر دزد سر گردنه نیز باشی

 روزی در حلقه ی عیاض خواهی چرخید !

   

 جنگ در رقص ...

 **

 

  باد را چين بده تا دامن ، تا دامن ، رقص
 تو اگر يوسف پرهيزي ، پيراهن ، رقص 
 
  يله كن سلسله را ، سرمه بكش ، غارت كن
كاروان مي‌گذرد ، دزد سر و گردن ، رقص

 آذر از روي پريشاني اسپند پريد
عرصات بدن از عرش بلرزد ... تن ، رقص

 تو و نُه توي فلك چرخ‌زنان ، جامه دران
كه گلاب از ازلِ باغ كند با من رقص

  اگرت سجده نكردند ، مخور غصّه، كه دوش ـ 
بكند از طرب چشم تو اهريمن رقص

 دوست در رقص ، تو در رقص ، شهيدان در رقص،
 جنگ در رقص مهيّاست ، هلا دشمن! رقص!

 رستم از خوانش هفت آمده سهراب شده 
رخش ، اين شيهه‌كش مسلخ بي‌شيون ، رقص

 خنجري كو كه به زخمت جگري تازه كنم ؟ 
خنجر و خون ، طرب و زخم پياپي زن ... رقص

 جام را سر بزن از صبح و بگردان تا شب 
به سبوخانه شرابي بده ، ترجيحاً رقص

 اين چه سرّي‌است كه حاجت به دخيل آمده‌است؟ 
 كه گره باز نمودن ، كه گره بستن ، رقص

  غنچه بگشا كه لب از بوسه ی من بالا زد 
لب لبالب شده و حالت بوسيدن ، رقص

   نرگس و نسترن و ياس ، مبارك بادت
ياسمن خواني آلاله و آلادن ، رقص

 

 

 
  حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8701.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 223

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 پیراهن مغازله

 

 ای مهرنوشِ مشرقِ نیشابور ، از کوه های سرزده خورشیدم
  رکن رباعیات پر از کوزه ، خیّامِ چشم های تو را دیدم 

  با شوق اشتباه شقایق ها ، شولای اشتیاق به تن کردی 
در خمه گاهِ ساغرِ فیروزه ، پیراهنِ مغازله پوشیدم

  مژگان کشیده در قدم گیسو! حالا که تابِ زخمه حلالت باد 
شیواتر از نیایش رقاصی ، حالِ خرابِ زخمه حلالت باد 

در ظهر زهره چرخش ادریسی...یعنی شراب زخمه حلالت باد 
در صبح سبحه گردش الیاسی... من با تو از دوتار خروشیدم

 ای زود ای نیامده برگشته ، چرخی به دورِ باده تسلسل شد
 ای دیر ای نرفته ی دلواپس ، با شوکران شرنگ شکر مل شد 

برگرد ای انار ترک خورده ، داروی نوش دارِ تقابل شد 
  برگرد ای رسیده ترین نارس ، سهراب بودم آنچه که نوشیدم

 ای نوبهار دختر پاییزی ، مستی مدام حضرت زیبایی! 
خرداد خلسه های پر از خورشید ، دنیا به کام حضرت زیبایی!

 ای هم قرانِ فال تو فروردین ، زیبا سلام حضرت زیبایی! 
ای هم قرینِ ناحیه ی ناهید ، من از جوار جاذبه جوشیدم

   سنبل ترازِ نرگسِ چشم آهو ، در جلوتی برآ که به رقص آیم
  ابرو کمند دورِ کمان گیران ! از کوشه ای درآ که به رقص آیم

گیسو بلند شب شده طولانی...مسحور کن مرا که به رقص آیم
  ای چینِ زلفِ آینه و ایران ، بی وقفه پیش پای تو رقصیدم

  ای آتش ترانه کش کاشی ، من مولوی شدم... تو نمی مانی؟
   ای قاری قصیده ی نقاشی ، والشمسُ والسّما, نمی خوانی ؟

  ای قبله ی تباتبِ تبریزی ، ای خودپرست فصل مسلمانی 
حتی اگر تو بتکده ای باشی ، من خویشِ بی تو را نپرستیدم

  ای مُشک و عنبران ِ عبیر آهو ، چشمت به فتنه گفت: تو آزادی
مهزادِ اخترانِ خوش اقبالی ، فتوا به عقرب و قمرم دادی 

  گل بوته ی مُقلّدِ خون برگی ، در فقهِ سینه ی قفس افتادی 
  در لاله زارِ سینه کشِ قالی ، من سرخ پوش چشمه ی تعمیدم

   نیلوفرِ شمیم سحربوسی ! بادی بدم به نای نی دریا
 لیلانه خوانِ لهجه ی لادن ها ! بربط نوازِ آینه ی دریا

  آبی تراشِ مجمرِ مرجانی ! ای ماهیِ معاینه ی دریا 
آن سویِ روشناییِ سوسن ها ، خلوت نشینِ ساحلِ تجریدم

  من دزدِ راه گردنه ی رقصم ، حالا کسی به سبکِ خراسانی –
  در ابتدایِ چشمِ تو سرگردان ، دف می زند که دست بیفشانی 

   در منتها الیهِ جنون تنها... تنها تویی تویی تو که می دانی 
  در غربتِ مقاربتِ باران ، من دف نوازِ صورتِ خورشیدم

 ای ابر ای بریده ی بارانی ، تو پاسبانِ حال و هوایم باش 
ای باد سرزمینِ رها رنگی ! زنجیر پاره کرده ی پایم باش 

  پروانه پلکِ بال پرستویی ! سیمایِ دردهای صدایم باش 
    تو سرمه دانِ شربت و نیرنگی ! من پرده دارِ زهره و ناهیدم!

 

  و ستایش  و ثنای تمام زیبائیها و نیکوئیها

باز می گردد به حمد و تسبیح او

    الحمد لله رَب العالمین

 

 

          حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8612.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 179

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |


 حریر بنفشه ...

 

          بنفشه های دلم را بیا و رنگ کمان کن
          به هفت جلوه ی رنگین کمان مبارکمان کن

          چهل حقیقت آبی...چهل حریر بنفشه
          چهل قناری قرمز، ولی اسیر بنفشه

          عرق به شبنم انگورهای تازه نشسته
          کنار جقه ی گل بوته بی اجازه نشسته

          علف ترنّم خرداد را بهانه گرفته
          و بار بارش خورشید را به شانه گرفته

          سکوت زنبق وحشی صدای درّه ی گیسو
          گلاب طرّه گره خورده روی ترّه ی گیسو

 

          نگاه کن که ببینی شبیه هیچ شدم من
          دو مو ، دو تای مجعّد ، دو زلف پیچ شدم من

          ترانه پشت نگاهت ، غزلسرای لبم شد
          و سرمه ریزی چشم تو آفتاب شبم شد

          مرا به عشوه بخوان و بکش مرا به کرشمه
          به عکس سیب صدایم در آب قرمز چشمه

          به قطره های اناری که دانه دانه چکیده
          به شاخه ای که از آن سبزی جوانه چکیده

          برقص دورِطلوع ِ سپیدگاه ستاره !
          به چرخ های فراوان، به دورهای دوباره...

          به هلهله ، به هلاهل ، به گریه های مردّف
          به شوکران عروسی ، به حجله های پر از دف

          بگو چگونه بنوشم تو را که ساغر عشقی ؟
          تو حرف اوّل حسّی ، تو حرف آخر عشقی

 

  

حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8612.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 218

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


 کو ...؟

 

       طوطی ِگویا ! گویا طوطیِ ! یا طوطی گو! اسرارم کو ؟

       شیرین شکنت مگر نبودم ؟ هان ای شکّر منقارم کو ؟


       پیاله گیر ِتوام نگارا ! گلاب اطراف ِعطر ما را -

       گره شمردم... گره شما را ! گره گشایی در کارم کو ؟


       به حلق و حلقه ، به دار گیسو... به دور شب در مدار گیسو...

       به سوی بی سمت و سار گیسو... دست انگیزم ، دستارم کو ؟


       در بازار آذر می کوبم ، تو به رقص آیی زر می کوبم

       پر می سایم سر می کوبم ، ای دیو و پری دیوارم کو؟


       تمّارم کن ! عمّارم کن ! هی در این شهر آزارم کن !

       حیدر گشتی کرّارم کن ! کرّارم کو ؟ کرّارم کو ؟


       به سبکِ خنده به کسبِ قه قه ! به ناگهان من به مرگ ناگه !

       ترنج ما بِهِ ... ترنج ما بَه ! که وه به وهم آ! وحی آرم کو ؟


       وان یکاد الذین مستم ... گشاده روئی گشاده دستم ...

       قصیده نوشم ... غزل پرستم ... من سیمرغم ، عطارم کو ؟


       چگورغلغل چغانه ام کن ! فسون گریز از فسانه ام کن !

       شبان چنگِ شبانه ام کن ! موسیقی ِطورم ، تارم کو ؟


       رمیده صیدم ... پریده پلکم ... بریده نافم ... دریده کلکم...

       وفاق ِانفس ... نفاق ِسلکم ... حزب اللّافان انصارم کو ؟


       به خرق عادت دریده خرقه ... فقیر بی اعتنا به فرقه ...

       هزار قیسم هزار بلقیسم پس یارم کو ؟ یارم کو ؟


       سپرده ام سر به سر سپردن ، قمار آغشته بار ِبردن

       سپاه لعنت ! به لحن مردن سر بازیدم ، سردارم کو ؟


       به الستُ به ربِّ بلی گفتم : به دو گنبد سرخ طلا گفتم :

       به تکثّر کرب و بلا گفتم : ای مجبوران مختارم کو ؟


       من باربدی بربط شکنم ، شوخی نکند شاخی که منم

       نَفَسی شمس ار تابد دهنم ، دشنام ِ جهان دشوارم کو ؟


       خلّّصنا یا عشق از جانم ... اللهم ارزقنا آنم ـ

       را جستی اما انسانم کو ؟ دادارم کو ؟ دارم کو ؟

 

  یا حق

 

 

حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8611.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 230

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 


 بس است ...

 

       بادی ختن تنیدن ِاندام را بس است
       آرامشی ذبیح دل آرام را بس است

       چشم از شکار سرمه به آهو کشیده شد
       آهو… چنان که دامن بادام را بس است

       می ریزم از صراحتِ صبح ِصراحی ات
       یک جرعه شب ،که مستی ایام را بس است

       پیری به دستگیری دزدِ عیاض نیست
       خرقان ارادتی ست که بسطام را بس است

       رقصی به مشق هروله از پیرهن گذشت
       رقصی پر از وضوح که ایهام را بس است

       رنگ شراب، جامه دران شیشه را شکست
       این جام سربریده سرانجام را بس است

       بیت الّهِ حلالی و بیت الحرام هو
       این بام را مسافرت این بام را بس است

       بیت الحرام گردش وحدت گریز توست
       مُحرم به رقص آمده احرام را بس است

       پیراهن از حروف مقطّّع دریده شد
       ای سوره! شرم سرّ « الف لام را » بس است

       چاقو به رگ بزن هله تقطیع دست را
       جرم تورنج یوسف بدنام را بس است

 

 

حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8611.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 239

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

      پر از پري شده اين خانه با حضور خودم 
        كليم خود شدم از جلوه‌گاه طور خودم
 
       چهل چراغ  كَمشكوة في زجاجة شدم
       چهل شب است كه روشن ز شمس نور خودم
 
       صفا و مروه قدمگاه صبحگاه من است
       در آب و آينه دلواپس ظهور خودم

       ورق كه مي‌خورم انگار مثنوي شده‌ام
       به پير بلخ بگو من خودم چگور خودم
 
       ترانه را نه تورا نه خدا خودش را خواند
       كه من حقيقت داوودي زبور خودم

       جنون كه غايت عقل است ابتدايم بود
       چه انتهايي؟ تا شورش شعور خودم

       برای دیدن من جاده ها فراوان است
       كه من مسافر يك عمر راه دور خودم

       اگر چه حضرت دف زائر دلم بوده است
       سه بار فاتحه خوانِدم كنار گور خودم

 

 

حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8609.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 143

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

سیب  سبز  سیب  جنگل ، اما آتش ، اما سرخ

  سیب  آبی  دریا  خون ، اما خون ، اما دریا سرخ

        سیب ازسین و سیب ازسینین، سیب ازسینی  یا صحرا

        سیب از صحرا سینی ، صحراسینه ، صحراسینا سرخ

         سیب از بالا، سیب از شاخه، سیب از چیدن ، اما نه

        اما نه، سیب اینجا، سیب اینجا، سیب اینجا تنها سرخ

         سیب آنجا با هر رنگی ... با سبز و زرد و نارنجی

        سیب اما اینجا بی رنگ و رنگ بی رنگی ها سرخ

        سیب آنجا شیرین، سیب از بوسیدن ، سیب از آرامش

       سیب اینجا طغیان خون عصیان خون آدم خون حوا سرخ

        سیب از آدم تا خاتم ... سیب از اعجاز از وحی از عشق

       سیب از نوح و سیب از ابراهیم و  سیب از موسی  سرخ

        سیب از ... مصلوبی پرَان شد از آسیب  ... اما بشمار

       سیب از اوَل  دوم  سوم  چهارم سرخ  وعیسی سرخ !

       سیبی غلتید از کوه اقراء ! یا سیب اقراء ! قرمز شو!

       سیب از نور آمد ... پیغمبر شد ... تا کلَ دنیا سرخ .

 

  


حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8609.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 279

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

  

 ابوالحسن خرقانی فرمود :

          قبله بر پنج قِسم بُوَد  ...

          نخست کعبه : قبله ی مومنان

          بیت المعمور : قبله ی فرشتگان

          عرش : قبله ی دعا گویان

          حق : قبله ی جوانمردان و دوستان

           و اما قلب قبله ی خاصان است ...

 

 **

          شبان کوه موسی ام ... بی گَله و بی گِله

          قصیدتی بگو ! بخوان ! بی صلت و بی صله

           عزیز مصر عصمتم  ... بی حَرم و بی هِرم

          شهید بلخ غربتم ... سلسله در سلسله

           قفل تغافل بگشا ...  قاف مقفای من !

          فارغ از این دل شده ای  ... غافل از این قافله ...

           تشنه ی خون من شدی ...  ای صنما ای صنم !

          با من دل یکدله کن  ! با من دل یکدله !

          مناسک تنم شدی ... گوش بده ! گوش کن !

         توات شدم ... منم شدی ... ای سر پر حوصله

           وضوی خون ... اذان جان ... قبله ی قلب الیقین !

          نماز واجبُ القضا ... مستحب نافله !

           صراط مستقیم من ! کوس اناالحق بزن !

          تناسخ قدیم من ... طی کن این فاصله !

           مشرق آتش شده ای ... زلف مشوش مکن !

          جام بلا کش شده یارم ... هله ! مستان هله !

           چهل چهله چهچهه ... چهچهه چل چله شد !

          چله به چله ...  چه به چه ...  چهچهه ی چلچله

           وَل وَل وَل ... هروله کن ! کِل کِل کِل ... کِل بکش !

          کل بکش و ولوله کن ! کل بکش و هلهله !

           سوره ی زلزال شدم ... زلف ! اذا زلزلت ...

          زلف ! اذا زلزلت الارض  ... اذا زلزله...

 

 


حافظ
    ایمـــــــــــــانی
 

 http://www.hafez7.blogfa.com/8609.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 309

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

سایه...

 

 

      بر دار سری باش كه سردار تو باشد

       منصور كسی باش كه بر دار تو باشد


      اين قوم فروشنده‌ی زيبايی مصرند

       پرهيز كن از هر كه خريدار تو باشد
 

      تا سايه به دنبال قدم‌های تو راهي‌است

       بگذار كه معشوق گرفتار تو باشد
 

      آنقدر بگو عشق ! بگو عشق! بگو عشق !

      تا مرگ مگر لحظه‌ی ديدار تو باشد
 

      آنقدر بگو نيست شدم، نيست شدم، نيست...

      تا عكس تو در آينه انكار تو باشد
 

      ارزان مفروش آينه را، خويش گران است

      تا صورت تو رونق بازار تو باشد !


      دامن مكش از حلقه‌ی مجموع‌پرستی

      هر چند كه اين تفرقه اجبار تو باشد
 

      گفتند: پرستشگر پريان جوان باش

      باشد، نفس پير پرستار تو باشد


      گفتم: نفس پير... دليل سفرم شد

      گفتند: خدا يار و نگهدار تو باشد

 

 

حافظ
    ایمـــــــــــــانی


http://www.hafez7.blogfa.com/8608.aspx

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 131

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 10 مهر 1392 توسط سید مجتبی محمدی |

 

تازه در تازه ... بلند آوازه ...

  مردگان نام مرا می‌دانند

 از سر قاف اجل، بام بلا

  كشته‌ی شعر مرا می‌خوانند

 

      خوشه‌ی وحی اگر سوره نشد

      قُل اعوذ بِكَ ربِّ الگندم

      بِكَ ای معجزه‌ی نان و شراب

      به سلامت سر ساقی ... سر خُم ...

 

      قُل اعوذُ بِكَ ربّ‌ الْمستی

      پلك‌ها نشئه شد و سنگين شد

      خسروانی بزن ای خسرو زهر!

      تلخی از زهره‌ی ما شيرين شد
 

 

      وَ سلامٌ هِيَ حتّی تا مرگ

      به تمنّای تو تر دامن تر

      وَ سلامٌ هِيَ حتّی ساقی

      وَ سلامٌ هِيَ حتّی ساغر

 

      بته در جقّه‌ی ما هدهد شد

      من و ققنوس خليل اللّهيم

      آتش از شرب دمادم گاهی ...

      ما از آفات بلا آگاهيم
 

 

       قل اعوذ به شراب و به شراب

       به شراب همه گیر كلمات

      هله مستی، هله عصیان، هله جام

       به گل گونه‌ی ساقی صلوات

 

      هله والتّين هلا والزّيتون

      هله خاكا آبآتش بادا

      هله شيطان هله اللهُ احد

      هله مستيت مبارك بادا

 

      هله والتّين كه من انجيرم

      هله والليل كه من شب شده‌ام

      هله والشمس كه خورشيد توئی

      هله والزّهر كه عقرب شده‌ام

 

      هله سبحانك يا من يا هو

       كفر رازی كه ميان من و توست

      هله عقرب، شب، خورشيد، انجير

       يار برخيز! زمان من و توست

 

      برج بی‌طالعيم افزون باد

      كه من از طلعت معشوق خوشم

      خون من بر لب عشاق حلال

      اگر از عشق خودم را نكشم ...

 

حافظ
    ایمـــــــــــــانی

http://www.hafez7.blogfa.com/8608.aspx


 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار حافظ ایمانی-1, | بازديد : 124

صفحه قبل 1 صفحه بعد